De Amerikanen komen!

De invasie van de Amerikanen lijkt niet meer te stoppen. Met hun superieure wapens zijn ze de plaatselijke bevolking gemakkelijk de baas. Hun wreedheid kent geen grenzen. Vooral de Pacifastacus leniusculus is een killer met zijn pantser en klauwen. De rivierkreeft, want daarover hebben we het, is veel sterker dan zijn Britse soortgenoten en maakt nu 80 procent van de rivieren in het Verenigd Koninkrijk onveilig. Bovendien zijn ze seksueel ook veel actiever waardoor ze zich sneller vermenigvuldigen dan hun plaatselijke ’no sex please we are British’ verwanten.

Wat de Amerikaanse rivierkreeft in het water aanricht doet de Amerikaanse grijze eekhoorn op het land. Ze zijn groter en brutaler dan de Britse rode eekhoorn die ze het eten uit de mond stoten. Bovendien dragen ze een virus in zich dat fataal is voor de rode eekhoorn. ‘Grijs’ is nu in een verhouding van 66 tegen 1 ‘rood’ de baas.

Dat kan de Britse natuurliefhebber natuurlijk niet over zich heen laten gaan. Vandaar dat nu een aantal bossen verboden verbied is voor de Amerikaanse eekhoorn. Komt de ‘yankee’ daar wel dan wordt hij afgeschoten of in een zak gestopt en doodgeslagen. Dat mag wreed lijken maar volgens de Britten is het de enige manier om de rode eekhoorn voor uitsterven te bewaren.

Voorlopig wint de ‘yankee’ deze oorlog. Onlangs werd voor het eerst een grijze eekhoorn in het tot nog toe ‘grijsvrije’ gebied van de Schotse hooglanden aangetroffen. Het dier is waarschijnlijk op een truck meegelift. Er er is nog meer slecht nieuws: er is een mutant ontstaan die nog sterker is: de zwarte eekhoorn. Het is duidelijk: de moeder aller eekhoornveldslagen speelt zich hier af.

Big chef voor Little Chef

Dat je tegenwoordig in Londen beter kunt eten dan in Parijs is geen geheim meer. De tijd dat je groene erwten uit blik kreeg opgediend naast een in een zware jus vermoorde biefstuk ligt ver achter ons. Slechts één bastion van de culinaire voorkeur uit het verleden is er overgebleven: Little Chef.

Deze keten, veelal langs de snelweg gelegen, is onder meer beroemd vanwege ‘the biggest and best all day breakfast’. Voor 7,95 pond eet je je dan gek aan toast, bonen, eieren, worstjes, gebakken tomaat, bacon en wat er nog meer aan vet en ongezond op het bord past.

Maar ook de in 1958 door een caravanbouwer geopende keten staat open voor de moderne tijden. Niemand minder dan Heston Blumenthal, chef-kok van the Fat Duck, momenteel tweede op de lijst van beste restaurants ter wereld, gaat zich met het menu bemoeien.

Een groter contrast is nauwelijks denkbaar. Driesterrenkok Blumenthal geldt als zeer innovatief en benadert voedsel bijna als een professor die een wetenschappelijk experiment uitvoert.

Toegegeven: beide restaurants serveren vis maar raadt u maar eens waar je tong krijgt met champagne gel en waar de in paneer gebakken schelvis op het menu staat. En dan is er nog het prijsverschil: het goedkoopste menu in the Fat Duck start net onder de honderd pond.

Voor de trouwe aanhangers van the Little Chef is er één troost: Blumenthal serveert ook bacon and eggs: hij maakt er alleen een schuimend ijsje van. Dat wordt schrikken voor de truckchauffeurs.

Smile, you are rich

Britten zijn gek op lijstjes. Iedere dag is er in de krant wel weer ergens een opsomming te vinden. De tien beste stranden, de 50 lekkerste restaurants, de 30 lelijkste gebouwen in Londen, de 100 beste songs voor op de autoradio, de 20 leukste vakanties met kinderen, de 100 invloedrijkste personen, de 50 mooiste vrouwen uit de jaren 50, de mooiste 100 tuinen, de beste 25 boeken voor kinderen, en zo gaat het maar door.

Een van de populairste opsommingen is die van the Sunday Times Rich list. Daaruit leren we dat ook dit jaar dat staalgigant Lakshmi Mittel weer de rijkste man in het land is met een vermogen van 27,7 miljard pond. Geen wonder dat hij samen met zijn zoon zo lachend op de foto staat. Ik heb ze ooit gesproken en echt waar: het zijn aardige doodgewone mensen.

Die Rich List heeft iets van de autopagina waarop een Austin Martin wordt besproken. Je weet dat je er nooit in zal rijden maar wilt er toch alles van weten. Het is eigenlijk een beetje naar: dat blindstaren op geld en materiele zaken.

The Independent vond dat ook en heeft het initiatief genomen tot de ‘Happy List’. Daarop moet iedereen komen te staan die het land gelukkig maakt. Een weldoener als Bob Gelddof bijvoorbeeld of een spirituele leider. Als premier Gordon Brown vandaag belooft de belastingen te verlagen zal hij ook hoog scoren, of is dat weer te materialistisch gedacht?

Huizenramp

Het kopen van huizen was zo’n beetje de nationale hobby van de Britten. Je kon zelfs bij supermarktketen Asda een huis kopen. Er werden panden ingeslagen alsof het een broodje kroket betrof. .

Your home is your castle gold voor veel eilandbewoners. Veel emotionele waarde hechtten ze niet aan hun bezit. Het was een belegging. Uit onderzoek bleek dat het leeuwendeel van de mensen die hun eerste huis kocht daar zo snel mogelijk vanaf wilden voor wat beters. Van de bezitters die voor een tweede keer een woning hadden aangeschaft maakten driekwart alweer verhuisplannen.

Daarbij concentreerden de Britten zich allang niet meer alleen op hun koninkrijk. In Frankrijk, Portugal en Spanje zijn hele Britse enclaves ontstaan. Vanwege het sterke pond kostten de huizen daar voor de Britten ooit een schijntje.

De droom is echter voorbij. Het pond kelderde eerst en nu zijn de huizenprijzen aan de beurt. Volgens het toonaangevende makelaarskantoor Savills gaan de prijzen de komende twee jaar met 25% naar beneden.

Waar tot voor kort een bord in de tuin met te koop stond nog voor ondernemerszin stond betekent het vandaag de dag vaak financiële misère. Verwacht wordt dat door de crisis 30.000 mensen hier gedwongen worden hun huis te verkopen.

Sombermans

Tony Blair is de eerste naoorlogse ex-premier die voor zijn ‘staatsieportret’ zonder stropdas is afgebeeld. Dat komt aan in het traditionele koninkrijk, waar Wouter Bos als minister heel wat meer moeite zou hebben zijn anti-stropdas revolutie van de grond te krijgen.

Het is een traditie dat na het aftreden als premier er een portret wordt gemaakt dat dan in de trappenhal van de voormalige ambtswoning in Downing Street 10 komt te hangen.

Nu weten we dat de huidige premier Gordon Brown en Tony Blair geen vrienden waren, maar zou dat nou de reden zijn waarom Blair zo somber is afgebeeld? De recent als katholiek gedoopte Blair kijkt of hij net vernomen heeft dat God toch niet bestaat. Of moet het schilderij het moment tonen dat Blair net heeft gehoord dat er toch geen massavernietigingswapens in Irak waren? Hét moment dat het Britse publiek zich van hem begon af te keren.

Hoe dan ook, de altijd zo blijmoedig overkomende Blair, is op het portret van de Amerikaanse kunstenaar Phil Hale ver te zoeken.

David Lee van het kunstmagazine the Jacksaw is dodelijk in zijn kritiek: ,,Prachtig tot aan het hoofd. Het lijkt wel of Blair een hersenbeschadiging heeft.’’ Tory MP Hugo Swire, noemt het echter een ,,krachtig portret’’. Oordeel zelf en weet dat er over smaak heel veel valt te twisten.

The f-word

Je kon er op wachten en het is eigenlijk een wonder dat het nog niet eerder is gebeurd. De grofgebekte chef-kok Gordon Ramsay is wegens belediging voor de rechter gesleept. Uiteraard is dat in de VS gebeurd. In thuisland Groot-Brittannië kan men de schelmenstreken en het f-woord, dat bij Ramsay om de tien seconden zijn mond verlaat, wel hebben. Wie wel eens naar de Britse tv kijkt weet overigens dat Ramsay niet de enige is die het f-woord (fuck, voor wie het nog niet weet) om de haverklap gebruikt.

In de VS, waar je al aangeklaagd kan worden als je hete koffie in een restaurant serveert en iemand zijn mond brandt, gelden andere regels. Een restaurantmanager die in Ramsay’s Kitchen Nightmares U.S.A show te kakken werd gezet zegt zo te zijn aangeslagen dat hij nergens meer een baan kan krijgen. Hij wil nu 500.000 pond zien van de Britse kok.

Nu kan Ramsay wel wat missen. De sterrenkok met zijn keten van restaurants over de hele wereld is dik miljonair, maar hij zal deze zaak toch niet willen verliezen. Het hek is dan van de dam want de lijst van mensen die zich door Ramsay beledigd kunnen voelen is lang. Zeer lang. Ik mag hem wel, maar er zijn mensen die hem een grote kok maar een naar persoon vinden. Er rest slechts één advies voor al die snel beledigde mensen die in de buurt van de kok komen: if you can’t stand the heat don’t go into the kitchen.

Betaald moederschap

Het idee heeft een beetje een spruitjesgeur en kan uitgelegd worden in de trend van ‘het enige recht van de vrouw is het aanrecht’, maar is bij bestudering toch sympathieker. De rechtse Torypartij wil bevorderen dat meer vrouwen na de geboorte thuisblijven om in ieder geval tot de basisschool voor de kinderen te zorgen. Een voorstel uit de oude doos van voor het feminisme? Nee, want de Tories willen er voor betalen. Eindelijk erkenning voor het moederschap als een baan.

Een denktank van de conservatieven wil dat moeders (vaders worden merkwaardig genoeg niet genoemd) en grootouders evenals crèches een subsidie kunnen krijgen om voor de kinderen te zorgen. Ze vinden dat de huidige regering te veel de aandacht legt op alleen de dure kinderopvang. Het geeft ouders meer vrijheid om een keuze te maken hoe ze hun jonge kinderen opvoeden.

Er is veel zorg om de jeugd in Groot-Brittannië. In allerlei vergelijkingen met Europese landen komen ze er het slechts vanaf. Ze drinken meer, gebruiken meer drugs, worden eerder zwanger en doen het in schooltesten minder goed. Volgens diverse organisaties die het belang van de kinderen vertegenwoordigen komt dat omdat ze tegenwoordig te snel opgroeien, ook omdat ouders te weinig tijd voor hen nemen.