Party, what party?

The Queen houdt wel van een feestje. Van de zomer nog thee met haar gedronken op het gazon van Buckingham Palace, en ik kan u verzekeren er was meer dan één biscuitje bij de thee.

Ik had me uiteraard keurig gedragen en was daarom verbaasd dat ze me niet had uitgenodigd voor haar diamanten huwelijksfeest in the Ritz. Nu blijkt echter dat de uitnodiging niet weg is geraakt in de post: nee, het feest is afgelast.

Elizabeth vindt een party niet passen in deze voor Groot-Brittannië sombere tijden. Het land zou met dalende huisprijzen en de bankcrisis volgens sommigen op een recessie afstormen. Zal ze bij een volgend staatsbanket nu een broodmaaltijd laten serveren?

Jammer, het uitgelekte huwelijksprogramma zag er zeer smakelijk uit. Veel champagne uit met kristal afgewerkte flessen en tafelkleden waarin diamantjes waren verwerkt. Overigens werd het feest niet uit de staatskas betaald. Vrienden van ‘the Firm’, zoals de bijnaam van de koninklijke familie hier luidt, hadden hun chequeboek getrokken.

De afgelasting is een domper voor de regering. Die heeft nog steeds een houding van ‘crisis, what crisis?’’. Het commentaar op het niet doorgaan van het koninklijke feest was dan ook kort: ,,dat is een zaak van Buckingham Palace’’.

No, I don't

,,Yes, I do'' wordt steeds vaker vervangen door ,,No, I don’t''. De Britten trouwen steeds minder vaak. Het aantal huwelijken is proportioneel gezien zelfs het laagst sinds 1862, het jaar dat de cijfers voor het eerst werden bijgehouden.

Tory-politici en financiële experts zeggen dat het de schuld is van de regerende Labourpartij. Ze stellen dat het belastingsysteem in het voordeel van de ‘single’ is. De Tory-leider David Cameron wil daarom een financieel extraatje voor keurig getrouwde stellen onder het mom ‘het gezin is de hoeksteen van de samenleving’.

Dat vindt ook de Anglicaanse kerk. Volgens een woordvoerder ,,bevestigt het huwelijk het goede en oprechte van de liefde en is het de beste optie voor een stel om samen oud te worden en elkaar te steunen.’’

Mooie woorden, ik hoop dat mijn vrouw ze ool leest, maar het is aan veel Britten niet besteed. Behalve dat ze een huwelijk duur vinden meent 2/3 van de bevolking dat er nauwelijks nog verschil is tussen samenwonen of trouwen. Daarnaast vinden veel mensen het moeilijk een vaste partner te vinden en geven ze de voorkeur aan een single lifestyle met zo af en toe een date via internet voor het bestrijden van de eenzaamheid.

Voor cijferliefhebbers: de marriage rate voor mannen is 22,8 per 1000 en voor vrouwen is dat 20,5. Ik ben erg slecht in rekenen en je zou denken dat ze voor man en vrouw gelijk moeten zijn, maar waarschijnlijk zijn homohuwelijken ook in de statistieken opgenomen. En nog een laatste cijfer: in 2006 werden er 256.980 huwelijken voltrokken. Het laagste aantal sinds 1895.

Mobiel inleveren

Het is soms net Amerika hier. De Britten worden in rap tempo net zo dik, de ‘credit crunch’ slaat ook hier toe, en bij veel scholen staan metaal detectoren om te voorkomen dat de ‘lieverdjes’ hun wapen mee de klas in nemen. Als het aan de vakbond voor leraren ligt wordt binnenkort ook de mobiel aan de poort in beslag genomen.

Het telefoontje blijkt een ‘potentieel wapen’ te zijn. Er wordt niemand mee op de kop geslagen, maar het wordt gebruikt om te pesten. Kinderen filmen elkaar bij pesterijen, een vechtpartij of andere misselijke grappen en plaatsen dat op het internet. ‘Cyber bullying’ is een fenomeen waaronder soms zelfs leraren leiden.

Voor wie het gevaar onderschat: onlangs werd voor het eerst een minderjarig meisje naar de gevangenis gestuurd omdat ze filmopnames had gemaakt van haar eveneens minderjarige vriendjes die een man doodschopten. Uiteraard dook de film op internet op.

Bijkomend voordeel van de tijdelijke inbeslagname van het mobieltje tijdens schooluren is dat de leerlingen zich kunnen concentreren op de les in plaats van elkaar de hele tijd te sms’en.

Nieuw speeltje voor Kate

Supermodel Kate Moss heeft weer een nieuw speeltje. Nee, niet weer een aan de heroïne verslaafd vriendje, maar een heuse Londense taxi. Kate sluit zich daarbij aan bij het groeiende leger van beroemdheden, waaronder Arnold Swarzenegger en Stephen Fry, dat een ‘black cab’ heeft aanschaft.

Er zijn zo’n 20.000 zwarte taxi’s in Londen. Ze zijn befaamd om hun ruimte - ook in de hoogte, een gentleman moet er zijn hoed in kunnen dragen – en korte draaicirkel. Ondanks het wat verouderd overkomende model zijn ze een succes: de fabriek waar ze worden gemaakt kreeg onlangs een order uit China. Dat Kate Moss 35.000 pond wilde betalen voor een nieuw model zal de verkoop ook stimuleren. Geschat wordt dat rond de tweeduizend mensen privé in een ‘black cab’ rondrijden. Ze zijn daarmee overigens geen taxi en mogen niet over de busbaan rijden of bij een taxistand parkeren.

Volgens Ian Butcher, die luxe limousines verkoopt, willen sommige ‘celebrities’ zich anoniem door de stad bewegen en is een ‘cab’ daar beter geschikt voor dan bijvoorbeeld een Bentley. Je zou denken dat je ook gewoon een taxi kunt aanhouden voor een ritje, maar dat is natuurlijk meer voor het gewone volk.

Overigens bleef Kate niet lang anoniem in haar taxi. Voor mijn collega Ralph, een devoot aanhanger van miss Moss, daarom een plaatje van het model in haar nieuwe auto. Print hem uit en hang hem op, Ralph!

David toch!

Het is een ongelukkig huwelijk tussen David Cameron en zijn fiets. De leider van de Conservatieve Partij werd onlangs gefotografeerd terwijl hij de verkeersregels op zijn tweewieler aan zijn laars lapte. Hij reed onder meer door rood en ging tegen het verkeer in op een eenrichtingsweg. In Nederland is dat voor fietsers zo’n beetje de norm, maar in Groot-Brittannië moest David het boetekleed aantrekken nadat the Daily Mirror met de onthullende fietsreportage kwam. Het was ook een beetje pijnlijk want de Tory had net een vlammend betoog over ‘law and order’ gehouden.

Eerder al was het door Cameron gekoesterde groene imago al geschaad toen bleek dat hij weliswaar naar zijn werk fietste, maar dat zijn nette pak en papieren gewoon per auto met chauffeur naar the Houses of Parliament werden gebracht.

Parlementariërs worden in het Verenigd Koninkrijk veel scherper gevolgd dan in Nederland wat regelmatig smeuïge verhalen oplevert over bizarre seks, financieel wanbeheer of dronken gelal. Cameron is dus nog redelijk braaf. Hij deed overigens wat iedere MP doet na een onthulling: zijn excuses aanbieden.

Ziek, zwak, etc...

Gezond hoor, die frisse berglucht. Drie dagen ziek tijdens de wintersport en daarna nog ruim een week beroerd. Te ziek, zwak en misselijk om ook maar naar het toetsenbord te turen, vandaar dat Londennieuws veel langer dan gemeld schitterde door afwezigheid. Maar ik ben er weer bovenop dus vanaf vandaag houden we u, naast de berichtgeving in de Telegraaf, hier weer op de hoogte met berichtjes over de Britse samenleving.

Effe weg

Het Verenigde Koninkrijk blijft bij Europa. Het voorstel om een referendum te houden over het Vedrag van Lissabon (de grondwet die geen grondwet mag heten) heeft het niet gehaald. Zou er wel een volksraadpleging komen dan zou ik het nog niet weten. Dat had wel eens het begin van het einde van het lidmaatschap kunnen betekenen. De Britten houden niet echt van Europa.

Niemand, nou ja bijna niemand, weet hier veel over Europa. Domste vraag aan mij: zijn er ook stranden in Nederland? Domste vraag aan mijn vrouw: hebben jullie elektriciteit in Hongarije?

Kortom tijd om er even tussenuit te gaan. Vandaar dat aan dit blog vanaf nu tot 17 maart het bordje 'closed' hangt.