Free Cristiano!

De slavenhandel is ook niet meer wat het geweest is. Denk je dat kinderen die gedwongen worden in een ontwikkelingsland in een mijn of naaiatelier te werken of Oost-Europese meisjes die tegen hun wil in de prostitutie terechtkomen zielig zijn, blijkt het grootste slachtoffer Cristiano Ronaldo te zijn.
De stervoetballer wil weg bij Manchester United en die willen hem niet zo maar laten gaan naar het bij het Portugese wonderkind zo geliefde Real Madrid. Zelf zou ik ook liever in Madrid dan in het druilerige Manchester wonen, maar dat terzijde. De 'slaaf' Ronaldo heeft wel in volledige vrijheid een contract getekend waarbij hij zich aan United bindt.
Daar staat weliswaar weinig tegenover. In deze dure tijden is 120.000 pond per week natuurlijk een hongerloontje. En de benzine wordt ook steeds prijziger dus de net bestelde Bugatti Veyron van 835.000 pond zal voorlopig wel in de garage blijven. Gelukkig wordt Ronaldo van de financiële afgrond gered door een langdurig contract met Nike van 23 miljoen pond. Hoewel je natuurlijk nooit weet of hij zich daar wel aan houdt.
Nee, het pleit voor Ronaldo dat hij zich niet door materiële overwegingen laat leiden en gewoon voorop gaat in de strijd tegen de slavenhandel en de extreme omstandigheden waarin voetballers, soms zelfs twee wedstrijden per week!, moeten werken.
Na 'Free Nelson Mandela!' wordt het tijd voor wereldwijde actie onder de naam: Free Cristiano Ronaldo!

Graaien

Voor wie zo naïef is om te denken dat het ongeremde graaien door zogenaamde topmensen alleen in Nederland voorkomt is er een schrale troost. Ook in Groot-Brittannië kent men doorgaans geen schroom. Heel even leek het er naar uit die trend zou worden gekeerd. Willie Walsh, CEO van British Airways, zag vrijwillig af van zijn bonus vanwege de chaos op de nieuwe Terminal 5 bij Heathrow. Hij voelde zich daar verantwoordelijk voor en vond een extra beloning ongepast.

Helaas is hij de enige gebleven. De chef van een van de spoorwegen vond een extra bonus best wel fijn, in weerwil van het feit dat zijn blunderende spoor tal van forenzen in de kou had laten staan.

Ook de bazen van de BBC, een publieke omroep, vonden dat ze wel een extraatje verdienden en incasseerden 100.000 pond boven op hun salaris. Dat er 1800 mindere goden ontslagen moeten worden bij de organisatie is natuurlijk niet de fout van het management. Het zal je baas maar wezen.

Nederland wees blij met de bescheiden Balkenende, hij doet echt zijn best voor een hongerloontje.

Informeel never nooit niet

Er zijn zo van die dingen die de Britten veel beter kunnen dan de ‘Europeanen’, de verzamelnaam hier voor zo’n beetje alles wat aan de andere kant van het kanaal gebeurt. Een picknick bijvoorbeeld. Dat is zo’n sociaal Brits evenement dat al boven een graad of 15 (teken van de zomer!) begint.

Wij waren uitgenodigd voor een ‘picnic’ mét klassiek concert in de tuinen van Leeds Castle. Visoenen van her en der geparkeerde Rolls Royces waarbij een butler de tuinmeubelen uitklapt en de kaviaar uit het ijs schept kwamen boven. Vrienden hadden ons nog zenuwachtiger gemaakt dan we al waren door te zeggen dat ze vorig jaar toch echt mensen hadden gezien die het tafelzilver hadden meegenomen. Die mededeling werd gevolgd met de wat vage instructie: neem maar wat lekkers mee.

Dat is het probleem met de Britten: ze zijn nooit erg direct en duidelijk want dat is ‘not done’. Na koortsachtig overleg besloten we twee flessen goede Cava mee te nemen. Dat zou de sfeer toch moeten verhogen. Mijn vrouw maakte een heerlijke garnalendis met koriander klaar en ik waagde me aan het frituren van falafels. Daarmee werd de oh zo romantische maar oh zo onpraktische rietenmand al aardig gevuld. Tafelzilver hebben we niet maar het roestvrij staal werd extra opgepoetst en er werd zowaar een geruite deken gevonden. Daarmee konden we de Britse love affair met het buitenleven wel aan.

Dat bleek toch een misvatting te zijn. Bij het benaderen van het picknickterrein zagen we dat anderen toch veel beter bepakt en bezakt waren. Ze hadden ook allemaal van die handige karretjes mee waarop wél een halve vrieskist bleek te passen. Ons gezelschap bleek zich – ondanks de belofte ‘dat we het informeel houden’- ook te hebben uitgesloofd.

Er was échte champagne, en uiteraard Pimms hét Wimbledondrankje en dus geschikt voor buiten, een kandelaar, een bloemenvaasje mét roos en een heuse tafel. Verder kwam er werkelijk van alles op tafel dat overigens later weer grotendeels in de koeltas verdween omdat de Britten te benauwd zijn om iets van een ander te pakken

Immigranten beer

Het liefste beertje van Groot-Brittannië, Paddington, zorgt op zijn 50ste verjaardag voor opschudding. Na dertig jaar komt er weer een boek uit van de zachtaardige knuffel waarmee miljoenen kinderen zijn opgegroeid. In 'Paddington Here and Now' behandelt de inmiddels 83-jarige auteur Michael Bond het hedendaagse thema van immigratie. Dat is sommige mensen in het verkeerde keelgat geschoten.

Dokter Adrian Rogers van de actiegroep Family Focus noemt het ,,complete nonsens.'' De columnist van de Daily Express en voormalige schaduwminister voor Binnenlandse Zaken, Anne Widdecombe, zegt ,,het onderwerp totaal ongeschikt te vinden voor kinderen.'''

De tegenstanders zien echter over het hoofd dat het thema niet zo heel verrassend is voor Paddington. Het beertje komt zoals ieder Engels kind je kan vertellen immers uit 'darkest Peru'. In het nieuwste boek komt Paddington als een verstekeling aan in Engeland. Hij heeft geen papieren om zijn identiteit te bewijzen en dreigt zelfs door de politie het land uit te worden gezet.

Bond verbaast zich een beetje over alle ophef. ,,De wortels van Paddington in Peru en zijn problemen om in een nieuw land te aarden waren er ook al in de eerdere boeken. Ik heb het na dertig jaar tijd alleen maar aan de moderne tijd aangepast.''

Zwart of wit

In mijn huishouden wordt het vuilnis braaf gescheiden. Wat volgens de regels hier hergebruikt kan worden gaat in een witte plastic (dat dan wel) zak en de rest in een gewone zwarte. Eens in de zoveel tijd brengt een jongen op een fiets een bundeltje plastic zaken van de gemeente die daarvoor moeten worden gebruikt.

We doen echter zo ons best dat de witte zakken onlangs op waren. Gebeld naar 'the council' of we er een paar extra konden ophalen. Maar dát was niet de bedoeling. Dát kon zo maar niet. We bleken te veel te vervuilen of te scheiden. Het idee is dat je genoeg hebt aan de verstrekte zakken. Dat het resultaat is dat nu even alles in het zwarte plastic gaat was míjn probleem.

De zelfde theorie steekt er nu achter de plannen om vuilnis nog maar eens in de 14 dagen op te halen. In sommige plaatsen gebeurt dat al en zijn de vuilnisvaten zo vol dat er een rattenplaag ontstaat, maar dat is kennelijk hún probleem, moet je maar minder weggooien.

Donkere wolken

Britten kunnen nu per maand minder opzij leggen dan in 1959. De huizenprijzen dalen en Jan met de Pet kan nauwelijks nog een hypotheek krijgen. Olieprijzen stijgen de pan uit en de inflatie neemt toe. Er gaat geen dag voorbij zonder slecht economisch nieuws. De angst slaat toe, een meerderheid geeft nu toe bang te zijn de baan te verliezen.

Dat men de hand op de knip houdt wordt duidelijk in de supermarkt waar bijvoorbeeld opvallend veel vraag is naar groenten, zoals kool, die normaal alleen in de winter op het menu staan. Kool is namelijk goedkoop. Op het platteland waar men vaak nog olie stookt wordt melding gemaakt van diefstal op grote schaal uit de brandstoftank.

Niets is meer veilig. Zelfs volkstuinen worden nu door het dievengilde belaagd. Er is een spectaculaire stijging gemeld van gestolen aardappels en rabarber.

Voor de zekerheid toch maar eens kijken bij the Tower of de raven nog niet vertrokken zijn.

Stoppen er mee

Las dat VVD-voorman Mark Rutte meent dat Nederland het beste jongetje van de klas wil zijn met het rookverbod. Beste Mark, je sprak laatst nog hier in de Nederlandse kerk, was het je toen niet opgevallen dat er in Londen en wijde omgeving allang niet meer mag worden gerookt?

Heerlijk. Geen vieze kleren en stinkend haar meer na pubbezoek en je kunt je kind ook nog eens ergens mee naartoe nemen voordat het wordt uitgerookt. Bijkomend voordeel is dat gebleken is dat er sinds de invoering van het rookverbod vorig jaar hier 400.000 mensen zijn gestopt met roken. Dat is 2,5x meer dan voorheen.

Dus Nederlanders gooi die peuk ook definitief weg, maar wel in de asbak hé, niet op straat of op het strand. Uit een ander onderzoek is gebleken dat er sinds de ban 43% meer filters op straat liggen. Dit omdat er nu massaal buiten wordt gerookt. En een filtertje verdwijnt niet zo maar. Het kan vijf jaar duren voordat het is afgebroken.