Bloot, bloter, Brits

De sneeuwvlokken vlogen je in de storm om de oren maar dat weerhield de trouwe postbode er niet van een pakketje te bezorgen: in bermuda!

De Britten hebben een andere opvatting over het weer. Je ziet hier kinderen bij een paar graden boven nul gewoon in een T-shirt rondlopen. Bij een winterse wandeling keek ik gek op van een stelletje dat kennelijk zo verliefd was dat ze een jas niet nodig hadden. Een dun truitje en het bijna verplichte blote naveltje was voor het meisje genoeg, haar vriendje had nauwelijks meer aan. De zonderling in winterjas met sjaal gunden ze uiteraard geen blik waardig.

In het uitgaansleven zijn ook in januari korte zomerjurkjes met blote benen geen uitzondering. Dat is binnen nog te begrijpen, maar de dames schrikken er ook niet voor terug om zo van pub naar pub te lopen.

Het bontst maken de aanhanger van sommige voetbalclubs het. De harde kern daarvan staat, weer of geen weer, met ontbloot bovenlijf op de tribune.

Onsje meer

In hun beroep gepensioneerd of hoogbejaard, maar nog zeer bewonderd door de jonge garde. Supermodellen Naomi Campbell en Cindy Crawford moeten jonge modellen leren toch iets meer te eten dan een blaadje sla. De ‘oudjes’ die vergeleken bij sommige huidige modellen aardig wat vlees op de botten hebben moeten zo voorkomen dat er nog meer collega's aan anorexia en of boulimie sterven.

Dat idee lanceerde de nieuwe voorzitter van de British Fashion Council Harold Tillman onlangs. Hij is ook de baas bij het mode-imperium Jaeger. De modewereld ligt onder vuur omdat men graatmagere modellen de catwalk opstuurt. Tegen deze zogenaamde ‘size zero’ meisjes is echter wereldwijd steeds meer protest. Sommige modeshows eisen nu een minimum aan vet van de modellen. The London Fashion Week doet dat nog niet. Tillman gebruikt bij Jaeger zelf meisjes vanaf maat twaalf.

Je hebt dus nu in Groot-Brittannië een regering die wanhopig tracht de uitdijende bevolking minder vet te krijgen en de modewereld die graag een onsje meer wil.

Snob-shop

De wens om voor meer te worden aangezien is na tien jaar Labour nivelleren niet verminderd. Uit onderzoek blijkt dat in Groot-Brittannië zelfs de keuze voor de supermarkt wordt bepaald door het aanzien van die winkel.

Aan de top staat Waitrose. Wie met een plastic tasje van die keten over straat loopt mag gezien worden. Dit is de supermarkt voor de hoog opgeleiden en het oude geld. Dat de winkel in vergelijking met anderen peperduur is wordt voor lief genomen. Daaronder komt Sainsbury’s. Een keten die vooral door een jonger publiek wordt bezocht en hip is gemaakt door de advertenties met chef-kok Jamie Oliver.

Er zijn Britten die voor geen goud in Tesco willen worden gezien. Ik heb zelf een kennis snel zien wegduiken omdat ze hoopte dat ik haar daar niet zou aantreffen. Het is echter lastig om deze supermarkt te mijden, want men heeft een marktaandeel van maar liefst 31,5%. Een nog volksere reputatie heeft Asda, die wordt dan ook door de vriendin van voetballer Wayne Rooney, Coleen McLoughlin, voor veel geld aangeraden. Ik zal niet de hele rij aflopen maar onderaan staat het spotgoedkope Netto waar men tevergeefs zal zoeken naar truffelolie of dure kaassoorten.

Wie in de juiste supermarkt gezien wil worden moet daar wel wat voor over hebben. Er is berekend dat de ‘snob-shopper’ maar liefst 390 euro per jaar meer betaald voor zijn boodschappen.

Vrije dag

Premier Gordon Brown wil meer respect voor soldaten. Hij wil zelfs een vrije dag creëren ter ere van de strijders. Dat wordt de maandag na de jaarlijkse zondag in november waarop gevallen soldaten worden geëerd.

Brown wil ook dat de troepen weer trots in uniform over straat gaan. Dat gebruik verdween ten tijde van de terreur van de bomcampagnes van de IRA in Groot-Brittannië. Of het een goed idee is is overigens maar de vraag. De Noord-Ieren zijn tot rust gekomen maar fanatieke moslims hebben het nu op Jan Soldaat voorzien. Onlangs werd de Brit Parviz Khan aangehouden die van plan was om een Britse soldaat te onthoofden. Onvrede over de oorlog in Irak en Afghanistan was zijn motief. Treurig detail: de man werkte voorheen bij een liefdadigheidsinstelling….

De premier verlangt ook van Britse bedrijven dat ze korting geven aan soldaten en eist meer welkomstparades voor de troepen. Dat alles om te laten zien dat het land trots op hen is. Iets wat in de VS veel meer blijkt.

Of de soldaten Brown nu huilen van geluk in de armen zullen vallen is maar de vraag. De regering wordt verweten hen onderbetaald op pad te sturen met slecht materiaal en hen niet de medische behandeling te geven die noodzakelijk is.

Vroaargh!

Het woord ‘overexposure’ komt in het woordenboek van Jeremy Clarkson niet voor. De presentator van BBC’s Top Gear kom je hier overal tegen. Hij heeft columns in diverse Britse kranten, schrijft boeken en draaft te pas en te onpas op in allerlei tv-programma’s. Hij heeft humor, dat geef ik toe, maar het wordt me soms gewoon te veel. En nu is er zelfs een campagne gaande om hem tot premier te kronen. De druppel was echter de dertien pagina’s die hij dit weekeinde in the Sunday Times mocht vullen over de 25 beste auto’s waarin hij heeft mogen rijden. 13 pagina’s! Ik heb oorlogen, hongersnoden en volksopstanden verslagen, maar als ik daarvoor ooit 13 pagina’s had gevraagd was ik hard uitgelachen.
Het is oneerlijk verdeeld in de wereld. De Britse krullenbol rijdt in auto’s waarvan ik alleen maar kan dromen, tot aan de bijna 1,5 miljoen euro kostende Bugatti Veyron toe, en mag daar nog onbeperkt zijn mening over geven. Help!, ik ben of jaloers of heb een midlife crisis.

Ambassadeur Beckham

David Beckham lijkt een beetje op mij. Nee, ga nou niet meteen verbaasd naar mijn fotootje turen. Onze, waarschijnlijk enig, overeenkomst is dat we beide in Afrika een balletje hebben getrapt met kinderen. David deed dat in zijn functie als ambassadeur van Unicef en ik als rugzaktoerist.

Het is niet de enige reden dat ik een zwak voor ‘Becks’ heb. Ik vind dat hij zich al die jaren bewonderenswaardig heeft gehouden in de schijnwerpers. In Groot-Brittannië geld hij als een beetje dom, maar dat valt volgens mij ook wel mee. In een interview in the Sunday Times zegt de voetballer alleen maar verstandige dingen. Dat hij zijn faam wil gebruiken om het lot van duidelijk minder bedeelden te verbeteren pleit voor hem. Hij had ook thuis achter zijn Ferrari’s kunnen blijven zitten. Natuurlijk is er een enorm contrast tussen de steenrijke Becks en de straatschoffies in Sierra Leone. Dat hij de moeite neemt naar het nu niet bepaald toeristische land te reizen siert hem. Hij had ook zijn geweten kunnen sussen met het schrijven van een cheque.

Even wachten a.u.b.

Al 59 jaar en 74 dagen wacht prins Charles op de baan van koning. Hij is daarmee vandaag recordhouder geworden. Edward VII moest het als kroonopvolger van Victoria in 1901 een dag minder lang volhouden.

Officieel werd Charles op zijn derde ‘wachtende koning’ toen zijn grootvader George VI stierf en zijn moeder Elizabeth tot koningin werd gekroond. Als het aan een groot aantal Britten ligt dan wacht Charles tevergeefs. Ze zien liever zijn zoon William ‘the queen’ opvolgen. Dat zou jammer zijn want Charles zou in ieder geval voor de media een uitstekende vorst zijn. En dan heb ik het niet alleen over zijn buitenechtelijke escapades. Een beetje ‘royal’ zorgt daar altijd wel voor. Nee, Charles heeft steevast een opmerkelijke mening. Of dat nu over organisch voedsel, het milieu, of moderne architectuur is. Befaamd en gevreesd zijn zijn met de hand geschreven epistels die namens hem aan de ministers in Westminster worden afgeleverd als de prins zich weer eens boos heeft gemaakt.

Wie de indruk heeft dat Charles al die jaren lanterfantend heeft doorgebracht komt bedrogen uit. Zijn liefdadigheidsinstelling the Prince’s Trust helpt al jarenlang kansloze jongeren. Vorig jaar kregen bijna 40.000 jongeren steun van de prins. En de ‘trust’ is maar één van zijn zestien instellingen voor goede doelen. Daarnaast is zakeninstinct hem ook niet vreemd. De prins verdient bijzonder aardig aan potjes jam en koekjes onder de naam Dutchy Originals. Een koekenbakker als koning, dat lijkt me wel wat.