Tandje minder

Onlangs bleek uit een onderzoek dat de Britse tandheelkunde de slechtste van heel Europa is. Door het sterk dalende aantal tandartsen dat nog bereid is voor de NHS, de nationale gezondheidszorg, te werken is het aantal mensen dat nog zo’n ‘goedkope’ tandarts kan vinden sterk afgenomen. Het is daarom niet meer ongewoon voor laagbetaalden om het heft in eigen hand te nemen en bij pijn de kies er maar zelf uit te trekken.

Don Wilson uit Kent is zo’n persoon. ,,Als je extreme kiespijn hebt dan wil je niet drie weken wachten voordat je bij een NHS-tandarts terecht kunt. Ik besloot daarom maar om het zelf te doen’’. De werkloze gebruikte wat visgerij en een combinatietang om de zere kies te trekken. Verdoving is er niet bij. ,,Het duurt een paar minuten. Je blijft trekken en bewegen totdat de kies eruit is. Het doet erge pijn, maar als ‘hij eruit is dan is de pijn ook meteen weg.’’

Wilson heeft ervaring. Hij heeft inmiddels zelf vijf kiezen getrokken. Dat spaart hem een klein fortuin uit.Per behandeling had hem dat bij een privé-tandarts zeker 225 euro gekost.

De doe-het-zelver is geen uitzondering. Uit een onderzoek onder 5000 personen bleek dat zes procent zelf aan het gebit doktert. Ze trekken niet alleen de kiezen en tanden eruit, maar doen ook aan vullingen. Er zijn gevallen bekend waarin men de gaten vulde met superlijm.

Onbetaalde traditie

Hij is de 680ste lord mayor van the City of Londen en woont in het 250 jaar oude met oude Hollandse meesters volgehangen Mansion House in het hart van the City. Alderman David Lewis heeft de invloedrijkste onbetaalde baan in het Verenigd Koninkrijk. Hij bestuurt niet alleen de ‘square mile’ maar behartigt wereldwijd de belangen van de financiële wereld in Groot-Brittannië. Een sector die met 25 miljard pond 14,5% van het bruto binnenlands product uitmaakt. De city heeft zijn eigen politiemacht, eigen scholen en ziekenhuizen. Slechts het openbaar vervoer valt onder de andere burgemeester van Londen, Ken Livingstone.

,,Ik zorg net zo goed voor de 8000 inwoners van the city als voor de 350.000 mensen die hier komen om te werken en de 1,3 miljoen werknemers in de hele financiële wereld van het koninkrijk. Daarvoor reis ik honderd dagen dit jaar over de wereld, bezoek ik 23 landen, geef ik bijna 900 speeches, dat is veel meer dan de premier, en ontmoet ik een president per maand en een premier per week. Als dank voor al die inspanningen mag ik tijdens de Lord Mayor’s show in een koets met daarvoor zes paarden zitten. Alleen de koningin mag door meer paarden worden voortgetrokken, acht’’, besluit de aimabele Lewis lachend zijn zelfbenoemde ‘propaganda.’

Het burgemeesterschap van wat ongetwijfeld de rijkste kleine gemeente ter wereld is heeft diepe wortels in de traditie. De rol van the Lord Mayor komt al in de Magna Carta, het Britse handvest uit 1215, ter sprake. Dat was in een tijd waarin de verhouding tussen het rijke Londen en de regerende vorst (Jan zonder Land) heel wat gespannener was dan nu het geval is. In principe heeft Lewis het recht de monarch te verbieden zijn city te betreden ,,maar dan ben ik wel de eerste Lord Mayor die zijn baan verliest.’’

De tradities staan de vooruitgang niet in de weg. Londen geldt als het internationale centrum van de Financiële wereld. Meer nog dan New York dat meer van de grote thuisbasis profiteert.

In de vierkante mijl is de helft van de huizen in buitenlandse handen is. En daar heeft delord mayor absoluut geen problemen mee. ,,Wij denken hier niet eng nationalistisch. Het is ook mijn taak om iedereen in de city te dienen, of dat nu de bank van Schotland of die van Tokio is. Er zijn hier 300 buitenlandse banken en die wil ik allemaal te vriend houden.’’

Minder en korter roken

Het verbod op roken in openbare gebouwen lijkt hier het gewenste resultaat op te leveren. Sinds de ban vorig jaar inging zijn er 165.000 Britten met roken gestopt. Dat is 28% meer dan toen er overal nog lustig mocht worden gepaft.

Als niet roker is het ook een verademing en begrijp je nauwelijks waarom je zo lang zonder klagen bij het uitgaan in andermans walm hebt gestaan.

De sigarettenindustrie geeft uiteraard niet op. Tabaksgigant Philip Morris wil nu een kortere sigaret op de markt brengen. Die ‘snacksigaret’ is 7,2 cm tegen 8,5 cm voor de normale sigaret. Het idee daarachter is dat je het korte peukje snel kunt oproken als je tijdens de pauze buiten staat te roken.

Mind the pint

Een mens kan niet genoeg gewaarschuwd worden. Zeker niet in Groot-Brittannië waar een peuter na twee trips in de Londense ondergronds al vloeiend ‘Mind the gap’ kan zeggen. Na wat meer reisjes kan het kind je vertellen nooit een tas alleen te laten staan. Aan de waarschuwingen op de pakjes sigaretten zijn we al gewend. Reclame voor vet eten en snoep is al in de ban rond kinderprogramma’s en nu is het de beurt aan de grote liefde van veel Britten: de alcohol.

Vanaf volgend jaar moet de drankindustrie een waarschuwing op de fles en de blikjes plakken. Gedacht wordt aan ,,ken je limiet’’ en ,,drink met mate’’. Dat wordt lachen in de Britse pubs waar men zelfs na het wat flexibeler worden van de openingstijden doorgaans nog steeds tegen de klippen op drinkt uit angst voor de gehate bel voor de laatste ronde.

Hek tegen boze buitenwereld

De kortste weg naar het station is afgesloten. Er is niets opgebroken of zo, maar een indrukwekkend hek met het bord private road blokkeert de straat. Leveranciers worden via een keurig bordje gevraagd via de andere kant Oak Lane te benaderen, een omweg van zeker drie kilometer. Hoe het met de brandweer moet staat er niet vermeld.

Het fenomeen van privéwegen, en dan hebben we het over hele straten met tientallen huizen en niet over een oprijlaan naar een villa, is in Groot-Brittannië wijdverspreid. In een land waar men soms uit snobisme een valse chique postcode opgeeft is een privélaan of weg ook een stapje omhoog op de sociale ladder. Daarvoor betaalt men graag wat extra plaatselijke belasting. Erg praktisch voor de doorstroming van het verkeer is het echter niet want nu staat de auto’s elders nog langer stil, maar daar heeft de nouveau riche lak aan.

Met het stijgen van de welvaart neemt de behoefte aan privacy toe. Er zijn hier nu ruim duizend door hekken volledig van de buitenwereld afgeschermde straten en buurten waarin honderdduizend mensen wonen. Wat ze gemeen hebben is dat de panden in prijs stijgen, soms wel een kwart, zodra er hek of muur om de buurt is gezet.

Jong geleerd...

Je bent nooit te oud om naar de speeltuin te gaan. In Manchester is een speeltuin geopend die geschikt is voor 70+.

De speeltoestellen zijn speciaal ontworpen voor ouderen en sommigen zijn zelfs geschikt voor rolstoelgebruikers. Het idee achter de openluchtspeeltuin is dat ouderen te weinig bewegen.

Met de apparaten in de speeltuin kunnen de bejaarden hun spieren trainen. Er zijn toestellen voor de benen, armen, de heupen en de buik. John en Patricia Baxter die de speeltuin uitprobeerden zijn er zeer over te spreken. ,,Lekker in de frisse lucht en geen herrie aan je hoofd, zoals in een fitnessruimte.’’

Hapje eten?

Een menu voor het mooie ronde bedrag van duizend pond, dat kan alleen maar in Londen.

De bankwereld mag op instorten staan en aandelen dalen sneller naar beneden dan een topskiër, maar ruimte voor decadentie is er hier altijd. Je moet toch wat als je al een miljoenenhuis, een Aston Martin en een jacht hebt. Chef Robert Staegemann van de bij de City-boys populaire wijnbar Vivat Bacchus was gevraagd om een menu samen te stellen voor als er wat te vieren was. Daarin moesten alle favoriete ingrediënten van de bankiers verwerkt zijn. Wat opvalt: weinig tot geen groente. Wel bij elk gerecht een mooi slokje.

Wat krijg je voor duizend pond? Glaasje Billecart salmon rose, sevruga kaviaar met blinis, Kaufmann bevroren wodka, Bahama lobster linguini besprenkeld met 40 jaar oude armagnac, Forrester meinert chenin, joselite gran reserve ham, vega sicilia unico, gegrilde wagyu fllet steak met foie gras, chateau Lafite Rothschild, 15 soorten kaas, 1963 Taylors port, chocolade soufflé met room, chateau D’Yquem, koffie of thee met petit fours, Martell cordon bleu.

Conclusie: laat de Aston Martin maar even staan.